நான் புகைவதன் நறுமணம்உன்னைஅமைதியில் ஆழ்த்துகநான் எரிவதன் நறுமணம்உன்னைஉறங்க வைப்பதாகுககானகத்தின் கற்துண்டு நான் காணாமலாவதன் கற்பூரம்உன்னைகண்டு கொள்வதாக. 

அன்னம் செய்விக்கும்அருங் கலமென அமைந்தேன்மண்ணை உந்தி சுழித்தேன்ஈரப்பசையால் என் ஆயுள் கொண்ட மட்டும்மண்ணையெல்லாம் இழுத்துப் பிடித்தேன் உலைமேல் காய்ந்து கொதித்துவாய்விளம்பி நிறைந்தேன்காலம் வந்ததும்மண்ணொடு மண்ணானேன்அமையும் முன்எதற்கும் நிற்காதஎங்கும் சென்று சேராதஒரு சக்கரத்தில்பலகாதம் சுற்றிய பிறகேஆக்கியவன் கைகளில் குழிந்தேன்அன்றி அவன் கை குழிந்ததோ?

இரவின் ஈரப் பட்டாகையில்வர்ணவேடிக்கை ஓய்ந்தது தோல் பூத்த களிற்றின்பிளிறலோசை மங்கியது உறங்கும் உலகின் மேல்பாலை விடிந்தது எழுந்திடுக மகவே

உன் முகம் ஒரு குழிக்குள்தன் மூக்கை நுழைத்திருந்தது.ஜென்ம வாசனையால் உந்தப்பட்டு புராதானமான அந்த பணிக்குள்தன்னைமேலும் ஆழமாக செலுத்தியது  தகவல் தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாட்டு அறையில் நிற்கும் ஒரு அதிகாரியை போலநான் உன் பின்புறம் நின்றேன்நல்லவேளைஉன் முதுகிலிருந்து நம் ரகசிய தந்திக்கம்பி வேலை செய்ததுஅது மேல் நோக்கி எழும்பி நின்றது..ஆம்.. இங்கு தான்….நெருங்கி விட்டோம்……இல்லை… இது இல்லை….அவரசத்தில் வலமும் இடமும் தொடாமல் ஆடியதுஇப்போது இடம்வலமாக மெல்ல அசைகிறது…எப்படி தப்பித்திருக்க முடியும் ..?மீண்டும் விரைத்தெழுகிறதுஇதோ.. இங்கு..அசைவே இல்லாமல் உறைந்திருக்கிறது……….. தந்தி ஒரு…